Co załatwić przed wylotem i o czym pamiętać na miejscu

1. 01

   Wiza i wjazd

   Polacy nie mają ruchu bezwizowego. Potrzebna jest e-VOA: 500 tys. IDR, 30 dni, jedna prolongata.

   Kto potrzebuje wizy

   Obywatele Polski — tak. Ruch bezwizowy obejmuje tylko kraje ASEAN. Wiza turystyczna (Visa on Arrival / e-VOA) kosztuje 500 tys. IDR (ok. 110 zł) i jest ważna 30 dni od wjazdu.

   Jak ją zdobyć

   Najprościej online, na oficjalnym portalu evisa.imigrasi.go.id, przed wylotem. Potrzebujesz skanu paszportu (ważnego min. 6 miesięcy), zdjęcia, adresu zakwaterowania i karty płatniczej. Dostajesz PDF z kodem QR — wydrukuj albo zapisz offline.

   Prolongata

   Jedna, o kolejne 30 dni. Wniosek składa się online przez ten sam portal najpóźniej 7 dni przed końcem ważności, albo osobiście w biurze imigracji. Koszt ok. 500 tys. IDR. Przekroczenie terminu to mandat 1 mln IDR za dzień.

   Bilet powrotny i dane

   Przy odprawie pytają o bilet wyjazdowy z Indonezji — linia lotnicza może odmówić wejścia na pokład bez niego. Wymagana jest też deklaracja celna (e-CD), wypełniana online do 3 dni przed przylotem; kod QR skanują na lotnisku.

   Opłata turystyczna Bali

   150 tys. IDR od osoby, jednorazowo, płatna online na lovebali.baliprov.go.id. Nie jest częścią wizy i obowiązuje tylko na Bali. Kup przed wylotem — na lotnisku w Denpasarze jest kolejka.

2. 02

   Pieniądze i koszty

   Kurs: 1 zł ≈ 4 600 IDR. Najprostsze przeliczenie: 100 tys. IDR to około 22 zł.

   Gotówka czy karta

   W miastach i kurortach karta działa wszędzie (Visa, Mastercard), ale w warungach, na targach i w transportacji potrzebna gotówka. Bankomaty są w każdym mieście; wybieraj te w bankach (BCA, Mandiri, BNI) i unikaj wolno stojących budek przy plażach.

   Bankomaty i opłaty

   Limit wypłaty zwykle 2,5–3 mln IDR, prowizja 50 tys. IDR od transakcji plus prowizja twojego banku. Odmawiaj „przewalutowania” po kursie bankomatu — zawsze wybieraj wypłatę w IDR.

   Kantor

   W turystycznych dzielnicach jest ich mnóstwo; te z napisem „no commission” często mają gorszy kurs. Sprawdź kurs przed transakcją i przelicz pieniądze przy okienku. Nigdy nie wymieniaj u ludzi na ulicy.

   Budżet dzienny

   Backpacker: 350–500 tys. IDR (80–110 zł) — hostel, warung, autobusy. Średni standard: 900 tys.–1,5 mln (200–330 zł) — hotel 3*, restauracje, kierowca co drugi dzień. Komfort: od 2,5 mln (550 zł) — resorty, prywatne transfery, nurkowanie.

   Napiwki

   Nie są obowiązkowe. W restauracjach często doliczana jest opłata serwisowa (5–10%) i podatek (10%). Przewodnikom i kierowcom daje się 50–100 tys. IDR za dzień, jeśli robota była dobra.

3. 03

   Zdrowie

   Najczęstszy problem to „Bali belly”, nie malaria. Ubezpieczenie z transportem medycznym jest obowiązkowe w praktyce.

   Szczepienia

   Standard: WZW A i B, dur brzuszny, tężec. WZW A i dur brzuszny zaleca się wszystkim. Wścieklizna — jeśli planujesz dłuższy pobyt na Bali lub kontakt ze zwierzętami. Żółta gorączka tylko przy wjeździe z kraju ryzyka.

   Bali belly

   Biegunka podróżnych dopada co drugą osobę w pierwszych dniach. Pij tylko wodę butelkowaną (także do mycia zębów na prowincji), unikaj surówek i lodu poza turystycznymi miejscami. Nawadnianie (oralyte) i węgiel; jeśli gorączka powyżej 38,5°C lub krew — do lekarza.

   Malaria i denga

   Malaria występuje w Papui, na części Kalimantanu i Sumatry — na te regiony profilaktyka ma sens. Denga jest wszędzie, także na Bali; nie ma szczepionki w powszechnym użyciu, więc repelent i długie rękawy o zmierzchu to podstawa. Komary Aedes gryzą w dzień.

   Wścieklizna

   Bali jest wolne od wścieklizny od 2024 roku, ale na innych wyspach nadal występuje. Po ugryzieniu przez psa lub małpę: natychmiast myć ranę wodą z mydłem 15 minut i jechać do szpitala (BIMC, Siloam) po szczepienie — nie czekaj do powrotu.

   Ubezpieczenie

   Kup takie, które obejmuje transport medyczny i sporty (nurkowanie, trekking, skuter). Bez tego ewakuacja z Flores czy Papui kosztuje dziesiątki tysięcy złotych. Sprawdź, czy polisa obejmuje prowadzenie skutera bez prawa jazdy kat. A — większość nie.

4. 04

   Etykieta

   Indonezja wybacza turystom wiele. W świątyni i w wiosce — niewiele.

   Świątynie

   Sarong i szarfa obowiązkowo (wypożyczysz za 10–20 tys. IDR), ramiona zakryte. Buty zdejmuje się przed wejściem na dziedziniec. Nie stawaj przed modlącymi się, nie wchodź do sanktuarium, nie siadaj wyżej niż kapłan. Kobieta w trakcie menstruacji nie wchodzi na teren świątyni — to zasada religijna, nie widzimisię.

   Nyepi

   Balijski Nowy Rok (zwykle w marcu) to dzień ciszy: cała wyspa stoi, lotnisko jest zamknięte, nie wolno wychodzić z hotelu, świecić światła ani robić hałasu. Data zmienia się co roku — sprawdź ją, planując przelot.

   Ciało i gesty

   Nie dotykaj głowy nikogo, nawet dzieci. Podawaj i przyjmuj prawą ręką. Nie wskazuj palcem ani stopą; lepiej skinieniem brody. Nie krzyżuj nóg tak, by stopa była skierowana w czyjąś stronę. Para trzymająca się za rękę w miejscach publicznych to już dużo.

   Ramadan

   Indonezja jest muzułmańska, więc w miesiącu postu restauracje w małych miastach bywają zamknięte do zmierzchu, a biura i urzędy pracują krócej. W turystycznych rejonach Bali i w hotelach nie ma to znaczenia.

   Zdjęcia

   Nie fotografuj ceremonii pogrzebowych, ciał ani modlitwy z bliska. Pytaj „boleh foto?” (czy można zdjęcie) — gest jest ważniejszy niż odpowiedź. Na Komodo nie wolno robić selfie ze smokiem bez rangera.

5. 05

   Bezpieczeństwo

   Indonezja jest bezpieczna w sensie przestępczości. Ryzyko jest geologiczne i wodne.

   Trzęsienia ziemi i tsunami

   To strefa Ring of Fire: trzęsienia zdarzają się co kilka tygodni, a tsunami jest realnym zagrożeniem na zachodnim wybrzeżu Sumatry, południu Jawy i na Sulawesi. W nadmorskich hotelach sprawdź drogę ewakuacji. Jeśli poczujesz wstrząs nad wodą — idź w górę, nie czekaj na komunikat.

   Wulkany

   Status wulkanów zmienia się z dnia na dzień (Agung, Merapi, Semeru, Lewotobi). Przed trekkingiem sprawdź stronę PVMBG albo zapytaj przewodnika. Park narodowy może być zamknięty bez ostrzeżenia — i to jest dobra wiadomość.

   Woda

   Prądy wokół Nusa Penidy, Uluwatu i Komodo są silne, a ratowników brak. Nie pływaj sam, nie wchodź do wody po alkoholu i pytaj lokalnych o prądy. Przy Kelingking ludzie regularnie utykają na powrocie — idź rano i z wodą.

   Skutery

   Najczęstsze urazy turystów w Indonezji. Kask, prawo jazdy, nie jeździj po ciemku i po deszczu. Jeśli nie masz doświadczenia — wynajmij kierowcę, to kosztuje mniej niż jedna noc w szpitalu.

   Oszustwa

   Klasyki: kantor z „prowizją”, taksówka bez licznika z lotniska (używaj Grab/Gojek albo oficjalnego okienka), „świątynia dziś zamknięta” od nieznajomego, który chce cię zawieźć do „lepszej”. Nie płać z góry za wycieczki na ulicy; rezerwuj u operatora z biurem.

6. 06

   Internet, prąd, woda

   eSIM kupisz w Polsce i aktywujesz po wylądowaniu. Gniazdka są europejskie.

   Karta SIM

   Telkomsel ma najlepsze pokrycie (także na Flores i w Papui), Indosat i XL — tańsze, ale słabsze poza miastami. Turystyczna karta 30 dni z 30–50 GB to 150–250 tys. IDR; potrzebny paszport i telefon z odblokowanym slotem. eSIM kupisz online przed wyjazdem.

   Internet

   W hotelach i kawiarniach działa dobrze. Na małych wyspach (Raja Ampat, Banda, Togean) internet jest wolny albo go nie ma. WhatsApp to standard komunikacji — także z hotelami i przewodnikami.

   Prąd

   230 V, 50 Hz, gniazdka typu C i F — polskie wtyczki pasują bez przejściówki. Zasilanie bywa niestabilne na prowincji; powerbank to dobra inwestycja.

   Woda

   Nigdy z kranu. W hotelach dostajesz butelkowaną, na prowincji kupuje się galony (19 l za 20 tys. IDR) albo wodę w butelkach. Woda w restauracjach jest płatna („air mineral”) — pytaj o „aqua”. Oszczędzaj plastik: bidon z filtrem to dobry pomysł na dłuższy wyjazd.

7. 07

   Kiedy jechać

   Pora sucha to maj–wrzesień na zachodzie, ale wschód rządzi się innym kalendarzem.

   Bali, Jawa, Lombok

   Sucho od kwietnia do października, deszcz od listopada do marca. Szczyt sezonu to lipiec–sierpień (tłumy, ceny +30%) i Boże Narodzenie. Maj, czerwiec i wrzesień to najlepszy kompromis: sucho, taniej, mniej ludzi.

   Komodo i Flores

   Kwiecień–listopad. W porze deszczowej morze jest wzburzone, a rejsy odwoływane. Widoczność pod wodą najlepsza w sierpniu i wrześniu.

   Raja Ampat i Papua

   Odwrotnie niż reszta kraju: październik–kwiecień to spokojne morze i najlepsza widoczność. Lipiec–wrzesień bywa wietrzny, ale to dobry czas na trekking w Baliem.

   Sumatra i Kalimantan

   Deszcz pada cały rok, mniej od czerwca do września. Orangutany widuje się najlepiej w porze suchej, bo mniej owoców w lesie oznacza więcej wizyt przy stacjach dokarmiania.

   Święta i tłumy

   Idul Fitri (koniec Ramadanu) to tydzień, w którym cała Indonezja podróżuje — hotele są pełne, drogi zakorkowane, ceny lotów podwojone. Podobnie Boże Narodzenie i Nowy Rok. Unikaj tych terminów, jeśli możesz.

Ceny, opłaty i przepisy sprawdzone w listopadzie 2026. Indonezyjskie regulacje zmieniają się szybciej niż przewodniki: przed wyjazdem potwierdź opłatę wizową na oficjalnym portalu imigracji, opłatę turystyczną Bali na lovebali.baliprov.go.id, a aktualne zalecenia dla Papuą na stronie polskiego MSZ. Przy trekkingach na wulkany sprawdź status wulkanu w PVMBG.